Cross-docking (znany również jako przeładunek kompletacyjny) to szczególny rodzaj przeładunku, który nie obejmuje magazynowania. Towary zostały już odebrane przez dostawcę / nadawcę i nie są magazynowane, ale obsługiwane bezpośrednio i wysyłane ponownie. Proces cross-dockingu realizuje zasadę działania przepływu, w której podaż i popyt są zawsze zsynchronizowane. Wywodzi się z zasady just-in-time / just-in-sequence.
Geneza procesu cross-dockingu polega na tym, że towary są przyjmowane po jednej stronie obiektu, a następnie – niejako „na krzyż” – przeładowywane do ciężarówek znajdujących się po przeciwnej stronie budynku. Poniższy przykład wraz z ilustracją obrazuje przebieg tej procedury.
Cele cross-dockingu
Deklarowanym celem cross-dockingu jest redukcja etapów procesu i kosztów magazynowania. Centrum przeładunkowe powinno być punktem przeładunkowym o równomiernym przepływie.
Wymagania wstępne cross-dockingu
Wymagania wstępne cross-dockingu to efektywne planowanie i płynny przepływ informacji. Cross-docking jest szczególnie odpowiedni dla firm, które zarządzają dużymi ilościami towarów i mają wiele towarów przychodzących i wychodzących. Istotnym czynnikiem jest także wysoka niezawodność dostaw, gwarantowana jakość oraz zapewnienie odpowiedniej ich ilości.
Zalety cross-dockingu
- Skrócony czas przepustowości
- Szybkie przetwarzanie nawet dużych ilości towarów
- Terminowe dostawy
- Mniej kroków procesowych
- Brak wysiłku związanego z kompletowaniem
- Minimalizacja kosztów magazynowania i zapasów
Wady cross dockingu
- Większy wysiłek komunikacyjny
- Zwiększona potrzeba wsparcia IT
- Potrzeba cyfryzacji informacji i automatyzacja procesów magazynowych
- Wydajne oprogramowanie magazynowe
Warianty cross-dockingu
Zgodnie z definicją cross-dockingu rozróżnia się następujące warianty:
- System jednoetapowy: wstępna kompletacja jest przeprowadzana przez dostawcę w odniesieniu do odbiorcy końcowego. Towary są etykietowane przez nadawcę/dostawcę danymi odbiorcy i wysyłane w niezmienionej formie do odbiorcy końcowego za pośrednictwem różnych punktów obsługi.
- System dwustopniowy: w tym systemie towary są przekazywane w niezmienionej postaci do punktu przeładunkowego. Tam towary są kompletowane w nowe jednostki, np. dzielone lub łączone. Następnie towary dostarczane są do ostatecznego odbiorcy.
- System wieloetapowy: oprócz systemu dwustopniowego, dodawane są tutaj kolejne etapy procesu, takie jak przepakowywanie, składanie lub etykietowanie towarów.
Przykład cross-dockingu
Trzech dostawców dostarcza wstępnie zebrane, niezmieszane towary do sklepów elektrycznych ciężarówkami wejściowej stacji dokującej w punkcie przeładunkowym. Na przykład ciężarówka A dostarcza kamery, ciężarówka B kable USB do ładowania, a ciężarówka C klawiatury komputerowe.
W punkcie przeładunkowym w Kempten, zgodnie z definicją cross-dockingu, towary są przekazywane z wejściowej stacji dokującej do wyjściowej stacji dokującej bez dalszego przetwarzania w systemie jednostopniowym. W systemie dwustopniowym / wieloetapowym (patrz definicja powyżej) mają miejsce dalsze kroki.
Na końcowym etapie w strefie załadunkowej centrum przeładunkowego towary są rozdzielane i ładowane na samochody ciężarowe 1, 2 i 3, które w naszym przykładzie dostarczają je do różnych oddziałów sklepu elektrycznego. Przykładowo, ciężarówka 1 kieruje się do Stuttgartu, ciężarówka 2 do Monachium, a ciężarówka 3 do Innsbrucka. Każdy z pojazdów 1–3 przewozi więc odpowiednio dobrane partie towarów pochodzących z transportów A–C, bez konieczności ich pośredniego magazynowania.
Dzięki oprogramowaniu CarLo inHUB firmy Soloplan powstał elastyczny moduł do obsługi wszystkich procesów cross-dockingu w logistyce. Jego celem jest kompleksowe zarządzanie pracą HUB-u – od przyjęcia towaru od nadawcy, przez przeładunek w centrum, aż po przekazanie przesyłki do odbiorcy.